زيباترين نگاه را در چشمان كسي ديدم كه هرگز مرا نديد

                                         امیدوارم خوشتون بیاد

بنام او که تنهاست ولی تنهایی را برای بندگانش  دوست ندارد

به احترام زحم هایم سکوت میکنم که سکوت بالاترین اعتراض است

سکوت من برای تو ست

نشسته بودی روبروم مثل یک نیمه ی جدا

خدای عالم میدونست که چی گذشت میون ما

ولی نمیدونم که چی شد رفتی تو از مقابلم

نفهمیدی با رفتنت چه جور شکسته شد و دلم

وقتی تو بودی اسمون همیشه صاف و ابی بود

شاید که خواب ولی خدای من چه خوابی بود

حالا که نیستی اسمون یک صفحه پر از غمه

شعرای ناتموم من همش ملا ل و ماتمه

گوشه طاقچه ی دلم یک قاب عکس خالیه

خنجری که تو قلبمه از تو یک یادگاریه

اگه تو بودی بودنت برای من یک نمعت بود

تو این سکوت تلخ شب  صدای تو غنیمت بود

داره دوباره میشکنه تو واژه ها غرور من

ذره به ذره کم میشه تو ایینه ها حضور من

وقتی که غروب میشه یک بغض تلخ را گلومو می گیره

پرنده خیال من تو اوج ابرها میمیره

حالا میخوام بشنیم بغضو به سکوت بسپرم

به خا طر تو هم شده میخوام سکوت تو داشته باشم

دیار عشق ستاره ها

شنیدم در دیار عشق دیروز

حریم سبز حرمت را شکستند

جهانی نفرت از خود افریدند

همان هایی که غرق کینه هستند

شنیدم بغض های کینه تو ز این بار

وز این داغ بیناد سوز این بار

شده باعث که دلهای عاشق ترک خورد

هرازان قلب عاشق پیشه پژمرد

کسی که اسمان را خط خطی کرد

یقینا از نژاد عشق دور است

کسی که حرمت خورشید را کشت

نه انسان نیست او حیوانی کور است

من از پشت حصار بی صدایی

پر از فریاد های بی قرارم

و مثل یک جهان شمع افروخته امروز

دلی پر از زنجیر و افسره ادرم

خدایا اسمان تاریک و سرد است

دوباره یک بغل خورشید بفرست

چگونه بغض عاشقی را

بروی حرمت ستاره ها بستند

چه بی طاقت شدند ستار ها امروز

در این دنیا ستاره ها چه کم اند

و ان بد ذات بی رحم زمانه

به اشک چشمان ستاره خندید

خداوندا نگاهی بر دیارغریب

و خسته ستاره ها کن

بگو باران خوبی ها ببارد

خداوندا حاجت ما را روا کن

 اشک مینو

هوالصبور 

تو با اون نگاه گرمت " توی قلب من نشستی

نوشته شده توسط اشک مینو در یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387 |

  انسان برای پیروزی آفریده شده استءاو را میتوان نابود کردءامانمی توان شکست داد

سلام

خوبین؟

حتما سر بزنید و نظر هم بدید

این ترانه بوی نان نمی دهد
بوی حرف دیگران نمی دهد
سفره ی دلم دوباره باز شد
سفره ای که بوی نان نمی دهد
نامه ای که ساده وصمیمی است
بوی شعر و داستان نمی دهد :
... با سلام و آرزوی طول عمر
که زمانه این زمان نمی دهد
کاش این زمانه زیر و رو شود
روی خوش به ما نشان نمی دهد
یک وجب زمین برای باغچه
یک دریچه آسمان نمی دهد
وسعتی به قدر جای ما دو تن
گر زمین دهد ، زمان نمی دهد
فرصتی برای دوست داشتن
نوبتی به عاشقان نمی دهد
هیچ کس برایت از صمیم دل
دست دوستی تکان نمی دهد
هیچ کس به غیر ناسزا تو را
هدیه ای به رایگان نمی دهد
کس ز فرط های و هوی گرگ و میش
دل به هی هی شبان نمی دهد
جز دلت که قطره ای است بی کران
کس نشان ز بیکران نمی دهد
عشق نام بی نشانه است و کس
نام دیگر ی بدان نمی دهد
جز تو هیچ میزبان مهربان
نان و گل به میهمان نمی دهد
نا امیدم از زمین و از زمان
پاسخم نه این ، نه آن ... نمی دهد
پاره های این دل شکسته را
گریه هم دوباره جان نمی دهد
خواستم که با تو درد دل کنم
   گریه ام ولی امان نمی دهد ...

اینم چند تا دخمل خوشمل تقدیم به شما

تقدیم به مینوی مینویان 

نوشته شده توسط اشک مینو در یکشنبه بیست و ششم خرداد 1387 |